9. Hukuk Dairesi – Kıdem Tazminatı, Fazla Mesai Ücretleri ve Hafta Tatili Ücretlerinin Ödenmesine İlişkin Karar

9. Hukuk Dairesi         2017/21469 E.  ,  2017/9728 K.
“İçtihat Metni”

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; davacının 11.06.2008 tarihinden bu yana davalı işyerinde çalışmakla iken, SGKprimlerinin aldığı ücretin altında yatırılması ve fazla çalışma ve tatil çalışma ücretlerinin eksik ödenmesi nedeniyle iş akdinin müvekkili tarafından haklı nedenlerle feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ve ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davacının yapmış olduğu fazla mesai ücretlerini bordro ile aldığını, hafta sonu cumartesi günü yarım gün, pazar günü ise hafta tatili olduğundan hiç çalışmadığını, dini bayramlarda çalışma olmadığını, çalıştığı milli bayramların parasını ise yasa gereği 2 yevmiye olarak aldığını, Haziran ayına ait ücreti işi kendisi bıraktığından ödeme zamanı banka hesabına yatırıldığını, aldığı ücretlerin bordroda tam olarak gösterildiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram genel tatil çalışma ücretleri ve ücret alacaklarının davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacının fazla mesai yapıp yapmadığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Söz konusu alacağın varlığını ispat yükü davacıda olup, davacı delil olarak tanık beyanlarına dayanmıştır
İşçinin çalışma olgusunun tespitinde işyerinde veya komşu işyerinde çalışanların tanıklığı önemli olduğu gibi tanık olarak dinlenecek kişinin tanıklığına güveni etkileyebilecek bir durumun olup olmadığı da araştırılmalıdır.
Diğer taraftan 6100 HMK.’un tanıkla ilgili hükümleri incelendiğinde, 240/1 maddesinde “Davada taraf olmayan kişiler tanık olarak gösterilebilir”, 250. maddesinde “Tanığın davada yararı bulunmak gibi tanıklığının doğruluğu konusunda kuşkuyu gerektiren sebepler varsa, bunu iki taraftan biri iddia ve ispat edebilir” ve 254. maddesinde ise “Dinleme sırasında öncelikle tanıktan adı, soyadı, doğum tarihi, mesleği, adresi, taraflarla akrabalığının veya başka bir yakınlığının bulunup bulunmadığı, tanıklığına duyulacak güveni etkileyebilecek bir durumu olup olmadığı sorulur” kurallarına yer verilmiştir.
Dairemizin istikrarlı uygulaması gereği, davalı aleyhine dava açanlar tanık olarak dinlenmiş ise bu işçilerin tanıklıklarına ihtiyatlı yaklaşılması gerekir. Bu beyanlar diğer yan delillerle birlikte değerlendirilerek, sonuca gidilmelidir.
Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı tanık beyanlarına göre davacının fazla çalışma yaptığı kabul edilip alacak hesaplanmıştır. Oysa davacı tanığı olarak dinlenen işçilerden biri aynı şekilde davalı aleyhine dava açmış olup, diğer tanık işyeri çalışanı değildir. Bu nedenle tanıklıklarına itibar edilemez. Davalı tanıkları kural olarak günlük 8 saat mesaiden bahsederek, mesai bitimlerinde ayda 8-10 saat fazla çalışma yaptıklarını, bazı dönemlerde vardiyanın 12 saate kadar uzayabildiğini ifade etmiş ise de, bu ifadelerinin fazla mesai hesabına elverişli olmadığı anlaşıldığından istemin reddi yerine, davacı tanık ifadelerine dayalı olarak yapılan hesaba itibarla kabulü hatalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 05/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

 

Yorum Yap

Please enter your comment!
Please enter your name here